Slavija

Slavija, danas Trg Dimitrija Tucovića, nekada se nazivala Simićev majur po Stojanu Simiću, predsedniku Ministarskog saveta, prvom vlasniku močvarnog zemljišta između pijace na Cvetnom trgu, Vračara i današnjeg hrama Svetog Save, oivičenog ulicama Maršala Tolbuhina i Bulevarom JNA.

Stojan Simić, uspešan političar ali još uspešniji trgovac nekretninama (takođe vlasnik zemljišta izmedu današnje Savezne skupštine i Skupštine Srbije), prodao je za 5.000 dukata močvarno zemljište Fransisu Makenziju 1886. Kupoprodaja je čak izazvala podsmeh na račun Makenzija koji na tom prostoru ništa nije ni sadio ni sejao već je samo isparcelisao placeve i prosekao izmedu njih sokake. Parcele je prodavao uz uslov da vlasnici podignu kuću od tvrdog materijala. Cena kuća na tom prostoru dostigla je 1.000 dukata pa je Makenzi dobio nadimak “lukavi Škotlanđanin”. Beograđani su očigledno znali za pravo Makenzijevo poreklo ali je ceo kraj ipak nazvan Englezovac. Posle Makenzija parcele je nastavio da prodaje izvesni Girdon.

Stari hotel Slavija podignut je 1889. a sledeće godine Englezovac je zvanično predstavljao jedan od ukupno devet beogradskih kvartova.

Nazivi ulica: sad i nekad

  • Bulevar JNA: od 1888. do 1896. Kragujevački drum; od 1923. do 1946. deo ulice od Slavije do Trga oslobođenja nosio naziv Bulevar oslobođenja, deo od današnjeg Bulevara JNA 218 do Makarijeve u periodu od 1923. do 1946. zvan je Voždovačka ulica; takođe, od 1896. do 1946. deo ulice nazvan je Šumadijska a današnji naziv nosi od 1946.
  • Beogradska: prvi naziv ove ulice koja spaja Slaviju s Prvanim fakultetom bio je Beogradska ulica i važio je od 1872. do 1930.; posle toga do 1943. dobija naziv Hartvigova; drugi put dobija svoje prvobitno ime u periodu od 1943. do 1947. kada je naziv promenjen u Ulica Narodne Republike a od 1953. preimenovan je u Borisa Kidriča; treći put 1992. vraćen je prvobitni naziv Beogradska ulica
  • Makenzijeva: ova ulica, koja danas polazi od Slavije ka Gradiću Pejtonu, nazvana je prvo Oraška 1888. a taj naziv važio je do 1896.; zatim je nazvana Makenzijeva, po Fransisu H. Makenziju, osnivaču Biblijskog društva i čoveku koji je parcelisanjem močvarnog zemljišta prvi povezao Slaviju i Čuburu; od 1930. Makenzijeva ulica promenila je naziv u Cara Nikole II i tako se zvala do 1946. kada je prvi put nazvana Maršala Tolbuhina; od 1952. do 1965. nosila je naziv Ulica ratnih vojnih invalida kada je, posle popuštanja zategnutosti u odnosima bivše Jugoslavije i bivšeg Sovjetskog Saveza, ponovo nazvana Maršala Tolbuhina. Današnji naziv je dobila 1999.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *