Kalemegdan

Predstavljanje istorije Beograda uvek počinje Kalemegdanom, dominantnim bregom nad ušćem Save u Dunav. Taj položaj za izgradnju naselja izabrali su naši preci još u doba kasnog neolita, zatim Kelti koji su stvorili Singidunum, a Rimljani su na tom prostoru sagradili kastrum – vojno utvrđenje.

Turski naziv Kalemegdan doslovno znaci polje tvrđave (grada), a označavao je prostor izmedu gornjeg utvrđenja i varoši koja je nastajala van zidina. Gornji od donjeg dela grada ka obalama Save i Dunava odvajao je odbrambeni zid. Beogradska tvrđava na Kalemegdanu bila je zaštićena dvostrukim rovovima i trostrukim bedemima. U varoš, oivičenu šancem u doba austrijske vlasti u prvoj polovini XVIII veka, ulazilo se kroz Stambolsku Drugu kapiju, Smederevsku, Vidinsku, i Savsku kapiju. U gornjem delu današnjeg Kalemegdana nalazila se turska uprava a u donjem delu uprava turske vojske.

Iz tog perioda sacuvani su na Kalemegdanu istorijski spomenici brojnih osvajača – Rimski bunar, Sahat kula, Dizdareva kapija, Kapija cara Karla VI, Nebojša kula, Leopoldova kapija, Turbe Damad Ali-paše, Prva i Druga Stambol kapija i Vidin-kapija. Iz XV veka ostala je sačuvana Crkva svete Petke, pravoslavno obeležje srpskog naroda, u blizini Crkve Ružice iz istog perioda koju su Turci porušili posle osvajanja Beograda 1521.

Period turske vladavine okončan je 6. aprila 1867. kada je, po naredbi sultana Otomanske imperije, Ali Riza paša predao Beograd i ostale utvrđene gradove u Srbiji knezu Mihailu, a predaja vlasti simbolično je obavljena na Kalemegdanu.

Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on RedditPrint this pageEmail this to someone

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *